Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2011

Ιωάννης Καποδίστριας (1776-1831)- Ο Μεγάλος Ηγέτης

Άρνηση μισθού

Το μήνυμα του Ιωάννη Καποδίστρια θα έπρεπε να έχει αναρτηθεί στο Ελληνικό Κοινοβούλιο (Το πλήρες κείμενο στην τελευταία σελίδα του ενθέτου «Καθημερινη 7 Ημέρες»)

Το συγκλονιστικό μήνυμα του Μεγάλου Ηγέτη και Ανθρώπου Ιωάννη Καποδίστρια προς την Δ’ Εθνική Συνέλευση του Άργους στις 4 Αυγούστου 1829 όταν με Ψήφισμά της την αποφάσισε να δοθεί χορηγία (μισθός) στον Κυβερνήτη. Στην Εθνοσυνέλευση απάντησε με ένα εξαιρετικό έγγραφο μοναδικό στην πολιτική ζωή του τόπου και καταλήγει:

«…Ελπίζω ότι όσοι εξ υμών συμμετάσχουν εις την Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μεθ’ ημών ότι εις τας παρούσας περιστάσεις εις τα δημόσια υπουργήματα δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγους με τον βαθμόν του υψηλού υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλ’ ότι οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα, τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της…».

«Eφ’ όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν».

http://wwk.kathimerini.gr/kath/7days/1995/03/25031995.pdf

Ηράκλειο 25η Αυγούστου 1898

Η ημέρα που άλλαξε την Ιστορία στην Κρήτη: Αφιέρωμα για τις σφαγές της 25ης Αυγούστου 1898 στο Ηράκλειο

Ένα πολύ σημαντικό και παράλληλα τραγικό γεγονός που άλλαξε την ιστορία της Κρήτης, αναφέρεται εκτενώς στο αφιέρωμα της εφημερίδας ΠΑΤΡΙΣ και αξίζει να διαβαστεί.
Αναδημοσιεύω τα κείμενα επειδή είναι πολύ καλογραμμένα και τεκμηριωμένα με πολλές λεπτομέρειες των γεγονότων της ημέρας εκείνης.
Παράλληλα θα ήθελα να τιμήσω τη μνήμη του προπάππου μου Δημητρίου Φυτάκη που αναφέρεται στον κατάλογο των σφαγιασθέντων.

Η ημέρα που άλλαξε την Ιστορία στην Κρήτη: Αφιέρωμα για τις σφαγές της 25ης Αυγούστου 1898 στο Ηράκλ

Κυριακή, 14 Αυγούστου 2011

Ναπολέων Λαπαθιώτης (1888-1944), Ο Έλληνας Οσκαρ Γουάιλντ

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Άρχισε την συγγραφή και έκδοση ποιημάτων από ένδεκα χρονών. Ο πατέρας του, Λεωνίδας, ήταν κυπριακής καταγωγής, ενώ η μητέρα του ήταν ανιψιά του Χαρίλαου Τρικούπη. Ο πατέρας του, Λεωνίδας Λαπαθιώτης, που είχε ασχοληθεί με την ποίηση, ήταν μαθηματικός και ανώτατος στρατιωτικός και έγινε υπουργός των στρατιωτικών το 1909 και βουλευτής. Το 1907 μαζί με άλλους εννιά νεαρούς λογοτέχνες ίδρυσαν το περιοδικό Ηγησώ. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών όπου και το 1909 πήρε δίπλωμα νομικής, αλλά ποτέ δεν άσκησε το επάγγελμα. Το έργο του βρίσκεται σκορπισμένο σε περιοδικά. Η μοναδική του ποιητική συλλογή δημοσιεύτηκε το 1939. Ο θάνατός του ήρθε από αυτοκτονία το 1944.
Έργα
1.«Οι Περιπέτειες του Κονστάν Λαβρέτ» ημιτελές μυθιστόρημα (πρωτόλειο)
2.«Νέρων ο Τύραννος», 1901 θεατρικό παιδικό έργο, που το τύπωσε ο πατέρας του
3.«ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ», άρθρο στο Νουμά 1916
4.«Η Ζωή μου», ημιτελής αυτοβιογραφία (φτάνει έως το 1917) που δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο περιοδικό Μπουκέτο το 1940.

Το παρακάτω υπερλεξιστικό σονέττο ή σονέττο λεττρισμού δημοσιεύτηκε το 1938 στη Νέα Εστία ανάμεσα σε επικριτικά άρθρα του προς τον σουρεαλισμό.


ΒΑΟ, ΓΑΟ, ΔΑΟ
Ζινώντας αποβίδονο σαβίνι
κι απονιβώντας ερομιδαλιό
κουμάνησα τον ήρο του λαβίνι
με σάβαλο γιδένι του θαλιό.

Κι ανέδοντας εν’ άκονο λαβίνι
που ραδαγοπαλούσε τον αλιό
σινέρωσα τον άβο του ραβίνι,
σ’ έν’ άφαρο δαμένικο ραλιό.

Σούβεροδα στ’ αλίκοπα σουνέκια.
μεσ’ στ’ άλινα που δεν εσιβονεί
βαρίλωσα σ’ ακίμορα κουνέκια.

Και λαδαμποσαλώντας την ονή,
καράμπωσα το βούλινο διράνι,
σαν άλιφο τουνέσι που κιράνει.

Το παραπάνω ποίημα είναι ένα "σονέττο" του Λαπαθιώτη που προλαβαίνει το λογοτεχνικό κίνημα του "λεττρισμού". Πρόκειται για ένα γλωσσικό κίνημα "αντιλεξικού" χαρακτήρα, που καταργεί τη λέξη ως φορέα σημασίας και εισάγει το γράμμα, ή ακριβέστερα το φθόγγο, ως βάση της επικοινωνίας. Ο ποιητής φτιάχνει αυθαίρετους φθογγικούς συνδυασμούς, λέξεις άσημες και πολύσημες συγχρόνως. Ενώ εκ πρώτης όψεως οι λέξεις δεν έχουν καμία συμβατικά αναγνωρισμένη σημασία, στην ουσία ο καθένας μπορεί να τους δώσει δικό του περιεχόμενο και νόημα. Αυτή η ελευθερία ερμηνείας του λογοτεχνήματος εκ μέρους του αναγνώστη θεωρείται απελευθέρωση από τα δεσμά της συμβατικής γλώσσας!
ΤΟ ΒΗΜΑ - Ντελικάτες παρθένες και αρρενωπά αγόρια - βιβλία + ιδέες

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2011

ESA - European Space Agency

Ariane 5 flight VA203
ESA Portal

Ριχάρδος ο Γ΄ και Δημήτρης Ροντήρης


Η παράσταση στην Επίδαυρο του Σαμ Μέντες "Ριχάρδος ο Γ'" και η ερμηνεία του βραβευμένου με Όσκαρ ηθοποιού Κέβιν Σπέισι γνωστού στο Χόλιγουντ, από τις ταινίες του «L.A. Confidential», «American Beauty» και «Superman Returns», αλλά και για την ικανότητά του να παίζει τον «κακό», έκλεισε με μεγάλη επιτυχία και θαυμάσιες κριτικές.

Όμως αξίζει ο κόπος να γυρίσουμε πίσω στο παρελθόν και να θυμηθούμε τις θαυμάσιες παραστάσεις του Ενικού Θεάτρου για τον Ριχάρδο τον Γ’ όπως αυτή του 1939 που σκηνοθέτησε ο Δημήτρης Ροντήρης με την εξαιρετική ερμηνεία του Αλέξη Μινωτή στον ρόλο του Ριχάρδου Γ’ ή την παράσταση του 1960 με σκηνοθεσία του Αλέξη Μινωτή.

Στο ψηφιοποιημένο αρχείο του Εθνικού Θεάτρου υπάρχουν λεπτομέρειες της παράστασης καθώς και το πρόγραμμα που αξίζει πραγματικά τον κόπο να το ξεφυλλίσει κάποιος έστω και ηλεκτρονικά. Με την ευκαιρία αυτή παραθέτω πληροφορίες για τη ζωή και το έργο του Δημήτρη Ροντήρη.

Δημήτρης Ροντήρης
(Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια)

Γεννήθηκε το 1899 στον Πειραιά. Κατ' αρχήν εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, την οποία, μετά από διετή φοίτηση, εγκατέλειψε για χάρη της νομικής του σπουδής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Την θεατρική του σταδιοδρομία άρχισε το έτος 1919 ως ηθοποιός. Στη συνέχεια μετέβη στην Αυστρία, όπου και σπούδασε θέατρο, ιστορία τέχνης και αρχαία ελληνική φιλολογία. Στη συνέχεια μετέβη στο Βερολίνο παρά τον μεγάλο σκηνοθέτη Μαξ Ράινχαρντ. Επανήλθε στην Ελλάδα και διορίσθηκε το 1933 σκηνοθέτης στο Βασιλικό θέατρο αλλά και στο «Θέατρο Ωδείου», όπου εμφανίστηκε πρώτα ως σκηνοθέτης, με το μουσικό δράμα του Καλομοίρη «Το δαχτυλίδι της μάνας». Αργότερα διετέλεσε σκηνοθέτης του Εθνικού Θεάτρου, του οποίου ανέλαβε και τη διεύθυνση κατά τους χρόνους 1946-1950 και 1953-1955. Το 1950 ίδρυσε την «Ελληνική Σκηνή» και το 1957 το «Πειραϊκό Θέατρο», επικεφαλής του οποίου έκανε περιοδείες σε πολλές χώρες της Ευρώπης, της Βόρειας και Νότιας Αμερικής και της Ασίας, όπου παρουσίασε θεατρικές παραστάσεις αρχαίας τραγωδίας.

Σκηνοθέτησε πολλά έργα του παγκόσμιου κλασικού αλλά και νεότερου δραματολογίου, μεταξύ των οποίων 11 έργα του Σαίξπηρ καθώς και πολλές αρχαίες τραγωδίες. Η σκηνοθεσία του στην Ηλέκτρα και στον Άμλετ, τα οποία ο θίασος του Βασιλικού Θεάτρου ανέβασε το 1939 στην Αγγλία και τη Γερμανία, προκάλεσε τις πλέον ενθουσιώδεις κριτικές των ειδικών του χώρου. Ιδιαίτερα η παράσταση της τριλογίας του Αισχύλου Ορέστεια στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού το 1949, παρουσία της πολιτειακής και πολιτικής αρχής της χώρας, θεωρήθηκε ως εξαιρετικό καλλιτεχνικό επίτευγμα. Πέθανε στις 20 Δεκεμβρίου 1981.

Πηγές και σύνδεσμοι
• Εθνικό Θέατρο (ψηφιοποιημένο αρχείο)
• DHM Deutsches Historisches Museum Γερμανικό Ιστορικό Μουσείο: Βιογραφία του Max Reinhardt (1873-1943)
• 29dytika.gr 29ΔΥΤΙΚΑ: Διαδικτυακή πύλη ενημέρωσης Αιτωλοακαρνανίας
• Ντοκιμαντέρ: Δημήτρης Ροντήρης - Αφιέρωμα (προβολή) (Αρχείο ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ)


Βιβλιογραφία
• Χρυσόθεμις Σταματοπούλου-Βασιλάκου, «Ο Δημήτρης Ροντήρης στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά: 1957 -1959». Στον τόμο: Ο Πειραιάς και το Δημοτικό Θέατρο: Πρακτικά Διεθνούς Επιστημονικής Συνάντησης, Πανεπιστήμιο Πειραιά, 13 Απρ. 2003. Επιμ. Νίκος Αξαρλής, Κατερίνα Μπρεντάνου. Πειραιάς: Τσαμαντάκης, 2008, σσ. 46-53.